Παρασκευή, 4 Απριλίου 2008

Γλώσσα

Η ελληνική, όπως οι περισσότερες γλώσσες, είναι σεξιστική. Δηλώνει σαφώς και υποχρεωτικώς με τις καταλήξεις τον ονομάτων το γένος τους, και το αρσενικό γένος χρησιμοποιείται κατά κόρον για να δηλώσει ομού αρσενικό και θηλυκό, επισκιάζοντας έτσι το θήλυ κατά τρόπο απαράδεκτο. Το θήλυ είναι η πρώτη και θεμελιώδης υπόσταση της Ροζ Θεάς, η βασική και θεμελιώδης υπόσταση του ανθρώπου. Το θήλυ είναι η πηγή της ζωής, το θεμέλιο του κόσμου, η κορύφωση του υπέρτατου. Προκειμένου λοιπόν να αποκαταστήσει αυτήν την στρέβλωση, ως μέτρο επείγουσας αντιμετώπισης της κατάστασης, η θρησκεία μας εφεξής θα χρησιμοποιεί το θήλυ γένος ως δηλωτικό θήλεος και άρρενος ομού, αντίστροφα δηλαδή από αυτό που γινόταν μέχρι τώρα. Προκειμένου να μιλήσουμε λόγου χάρη για το ιερατείο, θα αναφερόμαστε στις ιέρειες, εννοώντας τόσο ιέρειες όσο και ιερείς.

Μελλοντικώς θα προχωρήσουμε σε πλήρη αναδιάρθρωση της γλώσσας.

3 σχόλια:

drakator είπε...

Έτσι μπράβο! (για να βάζουμε μερικά πράγματα στη θέση τους...)

Αόρατη Μελάνη είπε...

Τέκνον μου αρέσει η ανταπόκρισή σου... Τι θα έλεγες να σε χρίσω αρχιερέα; Καλό κρασάκι, καλή παρέα, και τελετουργικό σεξ με το ποίμνιο (πάντα με σκοπό τη φώτιση)... δε μπορείς να πεις, έχουμε πολλά να προσφέρουμε!

drakator είπε...

Αν πρόκειται για τη “φώτιση” και τη πνευματική ανάταση του ποιμνίου, το έργο είναι ιερό...!
Αόρατη ιέρεια, η αποστολή σας είναι υψίστης σημασίας και η πρότασή σας με τιμά.
Θα μπορούσα να πάρω τη δουλειά part time μια και έχω και άλλες πνευματικές υποχρεώσεις;