Αγαπητοί μου πιστοί, χαίρεσθε και αγαλλιάσθε!
Το πολυαναμενόμενον ημεραλόγιον της Αγίας Αυτής Αλογότητος είναι επιτέλος πραγματικότης!
Αφού νήστεψα για ένα σεληνιακό μήνα τρώγοντας μόνο παγωτό φράουλα, η Αόρατη Παναλογία - Μεγάλη η Χάρη της - με σπλαχνίσθηκε και με φώτισε κατακούτελα με την έμπνευση του κάτωθι θαυμαστού έργου.
Το λοιπόν το Παναλόγιον Έτος είναι ένας λαμπρός συνδυασμός ηλιακού και σεληνιακού κύκλου, διά τούτο και καλείται Σελιακόν Έτος. Ακολουθεί πρωτίστως τον κύκλο των εποχών και συμβαδίζει δια πρακτικούς λόγους με τη σχολική χρονιά.
Η πρώτη ημέρα του Παναλογίου Σελιακού Έτους είναι η ημέρα της ισημερίας ήτις καλείται συμβατικώς φθινοπωρινή. Το Σελιακόν Έτος χωρίζεται εις τέσσαρας εποχάς: την Φυλλοροήν, την Θαλπωρήν, την Ανθοφορίαν και την Οκνηρίαν. Κατά την εποχήν της Φυλλοροής ρέουν τα φύλλα των δένδρων και οι άνθρωποι προσαρμόζονται εις τους ρυθμούς της εργασίας, άμα τη λήξει των Οκνήρειων διακοπών. Κατά την εποχήν της Θαλπωρής, οι άνθρωποι συσπειρώνονται λόγω του ψύχους εις ομάδας δύο έως πέντε ατόμων προκειμένου να θερμανθούν (όπως λέει και η παροιμία "κρύο καιρός για δύο" αλλά "δύο είναι δεσμός, πέντε είναι θεσμός" και μάλιστα ιερός).
Ο αριθμός Πέντε είναι ιερός εις τον Μονοκερισμόν. Εικάζεται ότι η ιερότης του συνδέεται μετον αριθμό των ανθρώπινων δακτύλων, πλην όμως οι οι ιεραλόγιοι διαφωνούν ως προς το αν πρόκειται για τα δάκτυλα του χεριού ή του ποδιού, και αν πρόκειται για το δεξί ή για το αριστερό. Σύμφωνα με τις ιερές παραδόσεις είναι ο ιδανικός αριθμός για επιτυχημένη ερωτική συνεύρεση (όπως λέει και η παροιμία "μέχρι πέντε είναι αίσθημα").
Κατά την εποχήν της Ανθοφορίας τα άνθη ανθούσι και οι άνθρωποι οργάζουν ασυστόλως, παρασυρμένοι από τον γενικότερον οργασμόν της φύσεως. Κατά δε την εποχήν της Οκνηρίας οι άνθρωποι πλήττουν αφόρητα και επιδίδονται σε ιερές πράξεις αυτοερωτισμού και ετεροερωτισμού προκειμένου να φονεύσουν την ανίαν των.
Το Μονοκερικό Ημεραλόγιο χωρίζεται σε τριών ειδών ημερομάδες: τριομάδες, πενθομάδες, και εβδομάδες, ήτοι σε ομάδες των τριών, των πέντε και των επτά ημερών. Οι ημερομάδες διαδέχονται η μία την άλλη με την εξής διαδοχή: ξεκινάμε με δύο εβδομάδες, ακολουθούν δύο πενθομάδες, κατόπιν δύο τριομάδες και φτου κι αποξαρχής. Η πρώτη ημερομάδα κάθε εποχής είναι πάντοτε αργία, η δεύτερη εργάσιμη, η τρίτη αργία και ούτω καθ' εξης εναλλάξ μέχρι το τέλος του έτους, οπότε έχουμε μία έκτακτη πενθομάδα αργίας για να μας βγει σωστά ο λογαριασμός. Η πενθομάδα αυτή γίνεται εκτομάδα κάθε τέσσερα έτη για να μαζώξουμε τα μπόσικα
Το έτος ξεκινά με την επταήμερη αργία της Πρωτοχρονιάς, πρώτη μέρα της οποίας είναι η Φυλλοροϊκή Ισημερία. Ακολουθεί μια εργάσιμη εβδομάδα και στη συνέχεια έχουμε δύο πενθομάδες, η πρώτη αργία και η δεύτερη εργάσιμη, και κατόπιν δύο τριομάδες, επίσης η πρώτη αργία και η δεύτερη εργάσιμη. Στη συνέχεια ο κύκλος επαναλαμβάνεται άλλες δύο φορές, φτάνοντας έτσι εις το τέλος της Φυλλοροής και την έναρξιν της Θαλπωρής.
Κατά την έναρξη της εποχής της Θαλπωρής έχουμε επταήμερο αργία, η πρώτη ημέρα της οποίας είναι το Θαλπωρικόν Ηλιοστάσιον. Ο κύκλος των ημερομάδων ισχύει ομοίως κατά την επόμενη εποχή, οδηγώντας μας στην επταήμερη αργία που ξεκινά την ημέρα της Ανθοφοριακής Ισημερίας.
Συνεχίζοντας το ίδιο βιολί φτάνουμε στο τέλος της εποχής της Ανθοφορίας, η οποία έχει 92 ημέρες, σε αντίθεση με τις δυο προηγούμενες που είχαν 90. Οι τελευταίες δύο ημέρες της Ανθοφορίας ενώνονται με τις πέντε πρώτες ημέρες της εποχής της Οκνηρίας σε μια εβδομάδα αργίας, η τρίτη ημέρα της οποίας είναι το Οκνηριακό ηλιοστάσιο.
Η τελευταία ημερομάδα της Οκνηρίας, μιας εποχής με 93 ημέρες, είναι μια πενθήμερη αργία που ακολουθεί την τελευταία εργάσιμο τριομάδα της Οκνηρίας και ενώνεται με την πρώτη εβδομάδα της Φυλλοροής σε ένα λαμπρό δωδεκαήμερο εορτασμό της έλευσης του Νέου έτους. Οι πρώτες πέντε ημέρες του εορτασμού ονομάζονται Προκαταρκτικά, η Φυλλοροϊκή ισημερία και η επόμενή της μέρα καλούνται Οργάσμια, και ακολουθούν οι πέντε μέρες των Μεθεορτίων.
Εις μεθεπομένην ανάρτησην θα ενημερωθείτε για τη σεληνιακή διάσταση του Μονοκερικού Ημεραλογίου.
Πρόσχωμεεεεν!
Αυτό το ζώο, που είναι συνηθισμένο στο Βορρά, έχει μήκος γύρω στους δέκα-δώδεκα πόντους. Τα μάτια του έχουν χρώμα πορφυρό, και το τρίχωμά του είναι κατάμαυρο και μεταξένιο κι απαλό σαν μαξιλάρι. Χαρακτηρίζεται από ένα περίεργο ένστικτο: του αρέσει η αόρατη μελάνη. Όταν κάθεται να γράψει, ο πίθηκος στρώνεται στο πλάι της σταυροπόδι, περιμένοντάς την να τελειώσει το γράψιμο. Τότε, πίνει ό,τι έχει απομείνει απ’ το αόρατο μελάνι κι ύστερα κάθεται στα πισινά του πόδια, ήσυχο κι ευχαριστημένο. 
